ساعت مچی مردانه و زنانه سواچ SWATCH مدل SUOZ362 | وستاواچ

مناسب برای: آقایان و بانوان
طرح صفحه نمایش: ساده
نوع موتور: کوارتز (باتری)
جنس شیشه:پلاستیک فشرده
جنس قاب: پلاستیک فشرده
جنس بند: سیلیکونی
مقاومت در برابر آب: ۳۰ متر
اصالت برند: سوییس
به همراه: جعبه اورجینال، گارانتی بین‌المللی اصالت کالا بررسی ساعت سواچ هنری SUOZ362 با عنوان نارنجی و قرمز روی صورتی (BARNS-GRAHAM'S ORANGE AND RED ON PINK)

این رفرنس هنری سواچ SUOZ362 با عنوان نارنجی و قرمز روی صورتی (Barns-Graham's Orange and Red on Pink) از اثری به همین عنوان از سال ۱۹۹۱ و توسط ویلهلمینا بارنز گراهام طراحی شده است. ساعتی با رنگ غالب نارنجی، تاش های مشکی و رنگ صورتی در پشت ساعت. مارکرهای مشکی زمان به زیر شیشه ساعت چاپ شدن و عقربه‌های صورتی رنگ ساعت و دقیقه و عقربه ثانیه شمار به رنگ سفیده. این رفرنس از همکاری سواچ با موزه هنر مدرن تیت خلق شده و لوگوی این موزه روی حلقه‌ی بند ساعت دیده میشه.

مشخصات ساعت سواچ هنری SUOZ362 با عنوان نارنجی و قرمز روی صورتی (BARNS-GRAHAM'S ORANGE AND RED ON PINK)

موومنت: کوارتز (باتری)
قاب: ۴۱ میلیمتر
لاگ تا لاگ: ۴۷/۴۰ میلیمتر
ضخامت قاب: ۹/۸۵ میلیمتر
قفل بند: سگکی
جنس بند: سیلیکونی
جنس قفل: پلیمر
جنس قاب: پلیمر
سری محصول: Originals
کالکشن:‌ Swatch x Tate Gallery

ویلهلمینا بارنز-گراهام که بود و چه کرد؟

ویلهلمینا بارنز-گراهام یه نقاش آبستره‌ی بریتانیایی بود که ۱۹۱۲ به دنیا اومد و تا ۲۰۰۴ کار کرد. چیزی که کارهاش رو خاص می‌کنه اینه که انتزاع براش فقط بازی با رنگ نبود؛ ریشه تو طبیعت داشت. سفرش به یخچال‌های طبیعی سوئیس مسیرش رو عوض کرد و از اون به بعد شروع کرد ساختن فرم‌هایی تیز، شکسته و رنگ‌های زنده که حس زمین، سنگ، یخ و حرکت رو منتقل می‌کنن. سبکش بین هندسه و احساس راه میره: هم ساختار داره، هم هیجان. تو جریان هنر مدرن بریتانیا نقش مهمی داشت و ثابت کرد آبستره می‌تونه هم عقلانی باشه هم عاطفی. خلاصه، بارنز-گراهام طبیعت رو نمی‌کشید؛ انرژیِ طبیعت رو ترجمه می‌کرد به رنگ و شکل.

موزه هنرِمدرن تِیت کجاست و ماجرای همکاریش با سواچ چیه؟

تیت مدرن Tate Modern لندن فقط یه موزه نیست؛ یه جور نقشه‌ی راهه برای اینکه بفهمی هنر مدرن و معاصر اصلاً چطور شکل گرفته. تیت مدرن سال ۲۰۰۰ توی ساختمون یه نیروگاه قدیمی کنار رود تیمز افتتاح شد. یکی از تفاوت‌های مهمش اینه که خیلی وقت‌ها آثار رو فقط بر اساس تاریخ و سال نمی‌چینه؛ بیشتر رویکردش موضوعی و مفهومیه. یعنی ممکنه توی یک مسیر، هم‌زمان با چند دوره و چند سبک روبه‌رو بشی، ولی همه‌شون یه ایده‌ی مشترک رو دنبال کنن.

تیت مدرن کلی اثر مهم توی مجموعه و نمایشگاه‌هاش داره و اسم‌های بزرگی توش پیدا می‌کنی؛ از پابلو پیکاسو (Pablo Picasso) و هنری ماتیس (Henri Matisse) گرفته تا اندی وارهول (Andy Warhol)، مارک روتکو (Mark Rothko)، دیوید هاکنی (David Hockney) و لوئیز بورژوا (Louise Bourgeois). یعنی عملاً می‌تونی مسیر هنر قرن بیستم تا امروز رو یه‌جا ببینی: از نقاشی مدرن تا مجسمه، ویدیوآرت، اجرا و اینستالیشن. خود فضای موزه هم یه بخش از تجربه‌ست؛ صنعتی، باز، و جوری طراحی شده که هنر رو از حالت “فقط برای اهلش” دربیاره و برای آدم معمولی هم قابل لمس کنه.

تیت از سال ۲۰۱۸ وارد همکاری با سواچ شده و کالکشن Swatch x Tate Gallery رو معرفی کردن؛ ایده‌اش اینه که بعضی آثار هنریِ تیت از دیوار موزه بیان روی مچ دست مردم. توی این کالکشن ساعت‌ها بر اساس آثار ۷ هنرمند طراحی شدن: ویلیام ترنر (J. M. W. Turner)، مارک شاگال (Marc Chagall)، خوان میرو (Joan Miró)، فرنان لژه (Fernand Léger)، هنری ماتیس (Henri Matisse)، ویلهمینا بارنز-گراهام (Wilhelmina Barns-Graham) و لوئی بورژوا (Louise Bourgeois). تیت مدرن فقط موزه‌ی نمایش اثر نیست؛ یه مرکز زنده‌ست که کمک می‌کنه هنر رو بهتر بفهمی، تجربه‌اش کنی و حتی باهاش زندگی کنی.